In een interview over verborgen geweld vertelt Isabelle (België) mij openhartig over de onveilige situatie waarin haar oudste dochter Charlotte opgroeit en hoe de impact daarvan verborgen blijft voor de rechter en betrokken hulpverlening. Ondertussen stapelen de problemen bij haar dochter zich op: destructief gedrag, drugsgebruik, weglopen en opnames in instellingen.
GGZTotaal.nl, februari 2023: ‘Zonder erkenning worden onze kinderen in de steek gelaten’ – GGZ Totaal
“Sinds ik mijn grenzen bewaak en mij uitspreek, is het alleen maar erger geworden.”
Dit hoor ik geregeld van mensen die jarenlang onderdrukt en mishandeld zijn door hun familie of (ex-)partner.
Er rust een taboe op het verbreken van contact, zeker als het gaat om breken met familie. Mensen die te maken hebben met destructieve familiepatronen lopen hier geregeld tegenaan.
Is het niet een ander die er een oordeel over heeft als iemand het contact met familie verbreekt, dan heeft diegene dat zelf wel omdat ze het zelf vaak als zwakte zien om uit contact te gaan.
Er rust een taboe op het verbreken van contact, zeker als het gaat om breken met familie. Mensen die te maken hebben met destructieve familiepatronen lopen hier geregeld tegenaan.
Is het niet een ander die er een oordeel over heeft als iemand het contact met familie verbreekt, dan heeft diegene dat zelf wel omdat ze het zelf vaak als zwakte zien om uit contact te gaan.
Zelftwijfel en sterke gevoelens en overtuigingen van minderwaardigheid zijn het gevolg.
Zou je iemand met complexe PTSS mediation aanraden met de pleger van het huiselijk geweld?
Dit klinkt misschien raar, maar het is wat er regelmatig gebeurt bij complexe scheidingen.
Zo iemand wordt in feite teruggestuurd het oorlogsgebied in.
Waarom?
Omdat de wonden van psychisch en emotioneel geweld vaak onzichtbaar zijn.
Omdat de dynamiek van dwingende controle (nog) niet genoeg herkend wordt.
