In een interview over verborgen geweld vertelt Isabelle (België) mij openhartig over de onveilige situatie waarin haar oudste dochter Charlotte opgroeit en hoe de impact daarvan verborgen blijft voor de rechter en betrokken hulpverlening. Ondertussen stapelen de problemen bij haar dochter zich op: destructief gedrag, drugsgebruik, weglopen en opnames in instellingen.
GGZTotaal.nl, februari 2023: ‘Zonder erkenning worden onze kinderen in de steek gelaten’ – GGZ Totaal
Psycho-educatie voor naasten kan handig zijn als het gedrag van hun familielid of partner ingewikkeld voor de naasten is om mee om te gaan. Zo heb ik zelf online psycho-educatie gekregen bij een grote GGZ organisatie nadat mijn naaste werd gediagnosticeerd met autisme. Maar ik ben er vooral meer over te weten gekomen door het lezen van boeken en het praten met mensen met autisme en hun naasten. Het kennen van de beperkingen van de ander en de mijne, leren omgaan met angst en dwang, mijn grenzen bewaken. Het helpt me om beter voor mezelf te kunnen zorgen en er beter voor mijn naaste te kunnen zijn.
Bij Arkin GGZ begeleid ik de bijeenkomsten waarin voorlichting over suïcidaliteit wordt gegeven aan naasten van mensen met suïcidaliteit. De voorlichtingsbijeenkomsten zijn verhelderend voor de deelnemers. Ze hebben een grote behoefte aan informatie over suïcidaliteit. Ook de gespreksgroepen worden goed ontvangen. Daarin is veel ruimte voor uitwisseling, de deelnemers vinden het fijn er open met elkaar over te kunnen praten. Ze hoeven de dingen niet uit te leggen, vinden (h)erkenning bij elkaar.
Psycho-educatie voor naasten van mensen met narcisme ligt ingewikkelder. Naasten krijgen sowieso geen psycho-educatie als er geen diagnose NPS (Narcistische Persoonlijkheids Stoornis) is gesteld.
De persoon zelf is ervan overtuigd niets te mankeren, is niet in staat tot zelfreflectie, dus het besef van de eigen problematiek en de schadelijke gevolg voor de omgeving ontbreekt.
De symptomen van narcistische mishandeling bij slachtoffers die met allerlei mentale en fysieke gezondheidsklachten in de zorg belanden, worden nog nauwelijks herkend.
Daarnaast geloven slachtoffers vaak dat zij het probleem zijn, dat zij niet genoeg hun best doen, egoïstisch zijn, op allerlei manieren te kort schieten. Ze vertrouwen niet meer op hun eigen waarneming, zijn zichzelf en wat ze nodig hebben helemaal kwijt. Daarnaast kunnen zij via hun narcistische partner in de GGZ belanden, omdat ‘zij het probleem zijn’ en gefixt moeten worden.
Als slachtoffers ‘ontdekken’ waarmee ze te maken hebben, gaat er een wereld voor ze open. Ze gaan zich bijvoorbeeld beseffen dat de problemen in de relatie niet aan hen liggen maar dat die overtuiging hen jarenlang is aangepraat. Ze gaan zich langzaamaan beseffen dat hen iets is aangedaan en wat de impact op hen is. Tegelijkertijd worden ze in hun hoofd nog steeds heen en weer geslingerd tussen twee waarheden. Gehersenspoeld als ze zijn, ‘weten’ ze aan de ene kant hoe ‘het zit’, terwijl ze dit op momenten volledig ‘vergeten’ zijn en de waarheid van de narcistische persoon als waarheid ervaren. Dit is gekmakend. Ze hebben het dan nodig om aan hun eigen waarheid, aan de feiten en aan wat ze geleerd hebben herinnerd te worden. Als ze dat zelf (even) niet kunnen, dan door een ander.
Wat ze hebben ervaren of nog steeds ervaren, is zo ongelooflijk en niet te begrijpen. Voor hen zelf niet, maar ook niet voor een ander. Dat maakt dat wat ze vertellen niet geloofd wordt. De subtiele dingen zijn té ongrijpbaar en de wrede dingen klinken té wreed om waar te kunnen zijn.
Daarbij is het onderwerp narcisme nog altijd een taboe, zeker als er geen diagnose heeft plaatsgevonden. Dan ‘heb je niet het recht’ om het woord ‘narcist’ in de mond te nemen. Dat maakt het ingewikkeld voor deze slachtoffers, want hoe moeten ze er dan over praten? Er zit al zoveel schaamte op.
Naar psycho-educatie over narcisme en de impact van narcistische mishandeling moeten slachtoffers nu meestal zelf op zoek, door het lezen van boeken, op internet, lotgenotencontact en via professionals die tevens ervaringsdeskundig zijn.
(H)erkenning is voor hen belangrijk om ont-schuldigd te worden. Zo ontstaat ruimte om de verantwoordelijkheid voor hun eigen helingsproces te nemen. Dit vraagt om professionals die kennis hebben van mis-handeling en een moreel standpunt innemen, want iemand die jarenlang gemanipuleerd, gekleineerd, gehersenspoeld, gecontroleerd, geïntimideerd en bedreigd is, weet vaak niet wat normaal en niet normaal is in de omgang.
Op mijn website vind je informatie over narcisme en verschillende blogs over narcisme. Neem gerust contact met mij op voor meer informatie of een vrijblijvende kennismaking.
“Een helende reis door verleden en heden“
Geboorteherbeleving is een vorm van regressietherapie waarbij gebruik wordt gemaakt van hypnotherapie. Regressie maakt contact met het onverwerkte, storende verleden. De bedoeling daarvan is dat te ontladen en te verwerken.
“Het gaat bij Regressietherapie niet alleen om de herbeleving van gebeurtenissen, het herstel van geheugenverlies en het alsnog verwerken van onverwerkte ervaringen, maar ook om het verwerken van actuele ladingen die wij (als gevolg daarvan) op dit moment in ons lichaam met ons meedragen. In Regressietherapie (…) is het doel van elke sessie catharsis*. (…) Bijna elke catharsis geeft naast emotionele bevrijding en lichamelijke opluchting, toegenomen begrip en inzicht. Regressie is (dus) contact maken met het verleden dat nu nog in ons is.” (Hans ten Dam)
*catharsis: oplossing, reiniging, bevrijding, zuivering.
Onze eerste overtuigingen vormen we in onze eerste levensfase (de baarmoedertijd en zuigelingenfase). Wat we als baby voelen, is puur zintuiglijk, emotioneel en lichamelijk. We kunnen dan nog geen onderscheid maken tussen wat van onze ouders is en wat van onszelf. De fijne en minder fijne belevingen van onze ouders integreren we als van ons. Dus als (één van) onze ouders geregeld angstig is, veel verdriet heeft of zich minderwaardig voelt, dan kunnen we op die leeftijd niet bedenken dat dat van deze ouder is, en niet van ons. Als onze omgeving liefdevol en vol steun is en onze ouders warm en vol aandacht, dan ervaren we onszelf zo. Ons lichaam slaat al deze informatie op en later vormen we daar gedachten bij: overtuigingen.
Ik heb bij Ilse een Geboorteherbeleving mogen ondergaan, een helende reis door het verleden en heden. Wauw… ongelooflijk wat we tijdens ons leven nog met ons meedragen waar we ons niet van bewust zijn. Ilse coacht professioneel en stelt vragen die steeds een laagje dieper gaan, waardoor er inzichten omhoog komen, het geeft echt een gevoel van bevrijding om te voelen waar oude overtuigingen hun oorsprong hebben… en hoe mooi is het dat de antwoorden allemaal in je zitten. Super fijn jouw pure begeleiding, het voelde heel vertrouwd. Ik ben je heel erg dankbaar Ilse
Linda
“Sinds ik mijn grenzen bewaak en mij uitspreek, is het alleen maar erger geworden.”
Dit hoor ik geregeld van mensen die jarenlang onderdrukt en mishandeld zijn door hun familie of (ex-)partner.
Ik verloochen mezelf
– uit angst –
om afgewezen te worden
en daarmee wijs ik mezelf af
